اختلاف در ساختار گرافن و اکسید گرافن ناشی از وجود مقدار زیاد گروههای عملگر شیمیایی متصل به صفحات کربنی و عیوب ساختاری در صفحه است که هر دو مورد به شدت رسانایی الکتریکی را کاهش میدهند. بنابراین، احیا اکسید گرافن به دو هدف انجام میشود: حذف گروههای عملگر و کاهش عیوب ساختاری. گروههای عملگر چسبیده به سطح مهمترین عامل موثر بر میزان رسانایی هستند؛ در حالی که گروههای متصل به لبهها تاثیر کمتری دارند. بنابراین، احیا اکسید گرافن باید متمرکز بر حذف گروههای اپوکسی و هیدروکسیل موجود روی صفحات باشد؛ در حالی که دیگر گروهها شامل کربوکسیل، کربونیل و استر موجود در لبهها یا نقاط معیوب تاثیر اندکی بر میزان رسانایی صفحه احیا شده دارند. تا به امروز احیا اکسید گرافن با حذف همه گروههای عملگر حاصل نشده است. ویژگی مهم احیا شیمیایی این است که حذف اکسیژن در دمای پایین با کمک عامل احیاگر انجام میشود و از آنجا که احیا شیمیایی بر اساس واکنشهای شیمیایی است، حذف اکسیژنها بسته به نوع عامل احیاگر برای گروههای مختلف به صورت انتخابی انجام میشود.
اکسید گرافن کاهش یافته توسط بوئم و هوفمن در سال 1962 دیده شد و دو روش مهم برای احیا اکسید گرافن وجود دارد که شامل احیا حرارتی و احیا شیمیایی است.
